uyuyan kadın

geceleri uyanıp horlamanı
dinliyorum
sana bir otobüs durağında rastlamıştım
şimdi ise endişeliyim
bembeyazsın,hastasın,çocukların
çilleriyle lekelenmişsin
lambanın ışığında
dünyanın tüm çözümlenemez
gibi görünen sorunlarından
uzak gibi görünüyorsun

ayaklarını göremiyorum
ama çok güzel ayaklar olduğunu
tahmin edebiliyorum.

kime aitsin sen?
gerçek misin?
çiçekleri,hayvanları,kuşları düşünüyorum
hepsi de göründüklerinden daha iyi
o kadar da gerçekler ki.

bir kadın olmaktan başka bir şey
gelmiyor elinden.hepimiz birşeyler
olmak üzere seçilmişiz.örümcek,aşçı,
fil.her birimiz bir sergiye
asılacak bir tabloyuz sanki.

--şimdi ise tablo,sırtı üzerinde döner,
dirsek üzerinde bir tur atar
yarım bir ağız,bir göz ve galiba
bir burun görebiliyorum
gerin görünmüyor,saklanmış durumda
ama senin çağdaş,yaşamakta olan modern
bir çalışma olduğunu biliyorum
belki ölümsüz değilsin
ama biz sevmiştik.

lütfen horlamana
devam et.

charles bukowski